نوار های تست سریع آنتی ژن ویروس ابولا سریع و دقیق مقرون به صرفه و قابل تنظیم

ویروس ابولا باعث یک بیماری حاد و جدی می شود که اگر درمان نشود اغلب کشنده است. بیماری ویروس ابولا (EVD) اولین بار در سال 1976 در 2 شیوع همزمان، یکی در نزارا، سودان، و دیگری در یامبوکو، جمهوری دموکراتیک کنگو ظاهر شد. مورد دوم در روستایی در نزدیکی رودخانه ابولا رخ داد که نام این بیماری از آن گرفته شده است.

میکروگراف های الکترونی اعضای جنس ابولا ویروس نشان می دهد که آنها ساختار نخ مانند یک فیلوویروس را دارند. EBOV VP30 حدود 288 اسید آمینه طول دارد. ویریون ها به شکل کلی لوله ای هستند اما در شکل کلی متغیر هستند و ممکن است به صورت چوپان کلاسیک چوپان یا چشمی، به صورت U یا 6، یا کلاف، دایره ای یا منشعب ظاهر شوند. تکنیک های آزمایشگاهی، مانند سانتریفیوژ، ممکن است منشاء برخی از این سازندها باشد. ویریون‌ها عموماً 80 نانومتر قطر دارند و یک لایه دوگانه لیپیدی به گلیکوپروتئین متصل می‌شود که سنبله‌هایی به طول 7 تا 10 نانومتر از سطح آن بیرون می‌زند. طول آنها متغیر است، معمولاً حدود 800 نانومتر، اما ممکن است تا 1000 نانومتر طول داشته باشند. در مرکز ویریون ساختاری به نام نوکلئوکپسید وجود دارد که توسط RNA ژنومی ویروسی به شکل مارپیچی که با پروتئین‌های NP، VP35، VP30 و L کمپلکس شده است، تشکیل می‌شود. قطر آن 80 نانومتر است و دارای یک کانال مرکزی به قطر 20 تا 30 نانومتر است. گلیکوپروتئین های کدگذاری شده ویروسی (GP) به طول 10 نانومتر و با فاصله 10 نانومتر از هم بر روی پوشش ویروسی خارجی ویریون که از غشای سلول میزبان مشتق شده است، وجود دارد. بین پوشش و نوکلئوکپسید، در فضای به اصطلاح ماتریکس، پروتئین های ویروسی VP40 و VP24 قرار دارند.

خانواده ویروس Filoviridae شامل 3 جنس است: Cuevavirus، Marburgvirus و Ebolavirus. 5 گونه وجود دارد که شناسایی شده اند: زئیر، بوندیبوگیو، سودان، رستون و جنگل تای. 3 مورد اول، بوندی‌بوگیو ابولا ویروس، زئیر ابولا ویروس و ابولای سودان با شیوع گسترده در آفریقا همراه بوده‌اند. ویروس عامل شیوع 2014 غرب آفریقا متعلق به گونه زئیری است.

ابولا سپس از طریق انتقال انسان به انسان از طریق تماس مستقیم (از طریق پوست شکسته یا غشاهای مخاطی) با خون، ترشحات، اندام‌ها یا سایر مایعات بدن افراد آلوده و سطوح و مواد (مانند ملافه، لباس) آلوده به این مایعات گسترش می‌یابد.

دوره کمون، یعنی فاصله زمانی عفونت با ویروس تا شروع علائم 2 تا 21 روز است. انسان تا زمانی که علائم بیماری را ایجاد نکند مسری نیست. اولین علائم شروع ناگهانی تب، خستگی عضلانی، سردرد و گلودرد است. به دنبال آن استفراغ، اسهال، بثورات پوستی، علائم اختلال در عملکرد کلیه و کبد و در برخی موارد، خونریزی داخلی و خارجی (مانند ترشح از لثه، خون در مدفوع) رخ می دهد. یافته های آزمایشگاهی شامل پایین بودن تعداد گلبول های سفید و پلاکت ها و افزایش آنزیم های کبدی است.

تشخیص EVD از سایر بیماری های عفونی مانند مالاریا، تب حصبه و مننژیت می تواند دشوار باشد. تأیید اینکه علائم ناشی از عفونت ویروس ابولا است با استفاده از تحقیقات زیر انجام می شود:

• سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم جذب آنتی بادی (ELISA)
• تست های تشخیص آنتی ژن جذب
• تست خنثی سازی سرم
• روش واکنش زنجیره ای پلیمراز ترانس کریپتاز معکوس (RT-PCR).
• میکروسکوپ الکترونی
• جداسازی ویروس با کشت سلولی

نمونه برداری از بیماران یک خطر بیولوژیکی شدید است. آزمایش‌های آزمایشگاهی بر روی نمونه‌های غیرفعال شده باید تحت حداکثر شرایط مهار بیولوژیکی انجام شود.

تست سریع آنتی ژن ابولا یک آزمایش کیفی ساده و بصری است که آنتی ژن ویروس ابولا را در نمونه های خون، سرم یا پلاسمای انسان کامل تشخیص می دهد. این آزمایش بر اساس ایمونوکروماتوگرافی است و می تواند در 15-20 دقیقه نتیجه دهد.